Τι σημαίνει η λέξη Δίαιτα.

Τι σημαίνει η λέξη δίαιτα. 

Κάνοντας μια αναζήτηση στο διαδίκτυο με θέμα τη δίαιτα θα βρεθείτε αντιμέτωποι με μια πληθώρα πληροφοριών για θερμίδες, φαγητά παχυντικά και αδυνατιστικά, γρήγορες και θεαματικές, με παράξενα ονόματα, χάπια, τεστ, κρέμες, αλλά πουθενά την σωστή της έννοια. Καθημερινά βομβαρδιζόμαστε από περιοδικά, συνανθρώπους μας  και μη ειδικούς στην επιστήμη της διατροφής με λανθασμένες έννοιες και εικόνες. Δυστυχώς ο βαθμός διαστρέβλωσης της έννοιας της λέξης δίαιτας είναι σχεδόν μη αναστρέψιμος.  Η πιο συνηθισμένη (λανθασμένη)  έννοια της φράσης «κάνω δίαιτα» είναι το αδυνάτισμα, κάτι όμως που απέχει πολύ από αυτό που πραγματικά σημαίνει. Συγχρόνως το μυαλό κατακλύζεται από σκέψεις στέρησης, ταλαιπωρίας, απωθημένων, απέχθειας και πολλές φορές όχι άδικα. Πολλοί έχουν εμπιστευτεί το πρόγραμμα δίαιτας του γείτονα ή ενός μη ειδικού, μια χημική δίαιτα που τους οδήγησε στα όρια της λιποθυμίας ή και τα ξεπέρασαν, που χάσανε τα κιλά (χωρίς να τους νοιάζει τι χάσανε, λίπος ή υγρά, αρκεί να πέφτει η ζυγαριά) και τα ξαναπήραν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα και με το παραπάνω. «Καλή η δίαιτα, αλλά εγώ φταίω που τα ξαναπήρα» λένε. Φυσικά δεν περνάει ποτέ από το μυαλό πως ο ίδιος ο τρόπος της προσπάθειας ήταν αυτός μπορεί να σε τινάξει σαν ελατήριο από το ένα άκρο στο άλλο. Για συντήρηση, ούτε συζήτηση, και πώς να συντηρήσεις μια χημική ή στερητική δίαιτα, μια ακραία δίαιτα, που δεν σου έμαθε ποτέ να ισορροπείς.

Τι σημαίνει η λέξη δίαιτα και γιατί η χρήση της σε όλα τα παραπάνω παραδείγματα είναι λανθασμένη; Η ρίζες της λέξης αυτής βρίσκονται στην αρχαία Ελληνική γλώσσα και σημαίνει τρόπος ζωής. Δεν αναφέρεται μόνο στη διατροφή μας ή στο αδυνάτισμα, αλλά σε όλη μας την ζωή (εργασία, ύπνος, σύντροφος, κοινωνικό περιβάλλον, φυσικές δραστηριότητες, τόπος διαμονής). Η αρχαία ελληνική λέξη διαιτώμαι σημαίνει ζω κατά ένα ορισμένο τρόπο, διαβιώνω με ένα τρόπο που είναι σωστός και υγιεινός όσον αφορά στον ανθρώπινο οργανισμό και στη ψυχική υγεία. Έτσι λοιπόν δίαιτα δεν είναι απλές, στείρες εντολές, αλλά ο τρόπος που κάνουμε όλα τα πράγματα στην καθημερινότητά μας. Στην διατροφή μας είναι η σχέση που έχουμε με το φαγητό, ο τρόπος που τρεφόμαστε. Αυτός (ο τρόπος), ούτως ή άλλως είναι και η αιτία που παχαίνουμε ή να αδυνατίζουμε ή δημιουργούμε προβλήματα στην  υγεία μας (χοληστερίνη, σάκχαρο, νεφροπάθειες, κ.α.) ή  τα διορθώνουμε. Το θέμα είναι τι θέλει ο καθένας μας. Αν επιλέξουμε ένα σωστό τρόπο (σωστή δίαιτα), το μόνο που χρειάζεται είναι να μας εκφράζει (και ας μην εκφράζει τους άλλους), να μας κάνει να νοιώθουμε όμορφα και να διασφαλίζει την υγεία.

 

Κάπου εδώ έρχεται και η έννοια του διαιτολόγου. Τι είναι ο διαιτολόγος και ποιος ο ρόλος του. Διαιτολόγος έννοια συνυφασμένη με τον «αδυνατιστή». Το γιατί, ξεκινάει από αρκετά παλιότερα τότε που τα ινία της επιστήμης της διατροφής τα χειριζόντουσαν άνθρωποι επικίνδυνοι, χωρίς καμία απολύτως κατάρτιση, χωρίς σπουδές και αποφάσιζαν ένα ωραίο πρωινό πως είναι διαιτολόγοι (ή μήπως κυκλοφορούν ακόμη και σήμερα;).Θέλω να αδυνατίσω και δεν μπορώ, άρα πρέπει να πάω σε ένα διαιτολόγο. Η πραγματικότητα είναι πως το αδυνάτισμα είναι ένα μικρό κομμάτι της ειδικότητας του διαιτολόγου. Οι πραγματικοί και ουσιαστικοί ρόλοι του διαιτολόγου είναι η καθοδήγηση, η ενθάρρυνση, στήριξη, η εκπαίδευση και τελικά η τροποποίηση της διατροφικής συμπεριφοράς, έτσι ώστε ο διαιτώμενος να βρει την δική του δίαιτα (και αυτή τη φορά με την σωστή της έννοια), το δικό του τρόπο διατροφής. Ένα τρόπο που θα τον εκφράζει περισσότερο από πριν, χωρίς καθημερινές στερήσεις και υπερβολές (ποτ και που να υπερβάλουμε είναι πάλι φυσιολογικό) και θα θέλει να τον διατηρήσει για πάντα. Ένα τρόπο που του μειώσει κατακόρυφα τις πιθανότητες για εμφάνιση προβλημάτων στην υγεία ή και βελτιώσει τα ήδη υπάρχοντα. Εύκολο; Όχι. Δύσκολο; Φυσικά. Μα τι καλό κερδήθηκε ποτέ με ευκολία. Δεν υπάρχουν μαγικές σκόνες, τρόποι, τεστ και μηχανήματα (θα τα είχαμε όλοι οι επιστήμονες διαιτολόγοι στα γραφεία μας… αφήνουν απίστευτα κέρδη) που θα αλλάξουμε και τελικά να κερδίσουμε κάτι τόσο μοναδικό όσο η δίαιτά. Μόνο θέληση για αλλαγή, σωστή, συστηματική καθοδήγηση και υπομονή στον εαυτό μας, στα λάθη μας, αυτά είναι που μας κάνουν καλύτερους, δυνατότερους. 

δίαιτα, -αίτης, ἡ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ 

1. τρόπος ζωής: εὐτελὴς δίαιτα = πολύ απλός τρόπος ζωής

2. κατοικία ή τόπος κατοικίας

3. διαιτησία, διάλυση  διαφοράς: ἐπιτρέπω  τὴν δίαιτάν τινι =αναθέτω τη διαιτησία σε κάποιον. v παράγ. διαιτάομαι -ῶμαι.

δίαιτα

1. τρόπος ζωής ως προς τη διατροφή, την ένδυση, τη διαβίωση

2. Τα απαραίτητα για την επιβίωση, γεύμα, τρόφιμα| τρόπος διατροφής, ειδικό πρόγραμμα διατροφής για θεραπευτικούς σκοπούς, δίαιτα ιατρική

3.κατοικία, τόπος διαμονής| φωλιά ζώου Β. διαιτησία, επίλυση διαφορών μεταξύ δύο πλευρών από τρίτο πρόσωπο δικανικός όρος

διαιτάω -ῶ ΡΗΜΑ 

1.διαιτῶμαι ζω με έναν ορισμένο  τρόπο: διαιτῶμαι  ἐπ’ ἀγρῷ  =  ζω στην εξοχή.

2. γίνομαι κριτής ή διαιτητής, διαιτητεύω: διαιτῶ δίαιταν = είμαι κριτής σε διαιτησία.  

ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΣ – ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΣ

ΤΖΕΚΟΣ ΘΩΜΑΣ

Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου - Σπαστική Κολίτιδα

Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου - Σπαστική Κολίτιδα 

 

-Τι είναι το Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου;

Η σπαστική κολίτιδα ή ΣΣΕ είναι μία καλοήθης πάθηση που όπως και το όνομά της λέει οφείλεται σε σπασμούς και γενικά σε ασυνήθιστες κινήσεις που κάνει το έντερο λόγω των αερίων, που φυσιολογικά παράγονται κατά την επεξεργασία των κοπράνων. 

-Τι προκαλεί το Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου;

Μια θεωρία υποστηρίζει ότι στους ανθρώπους που υποφέρουν από ΣΕΕ, το παχύ έντερο είναι εξαιρετικά ευαίσθητο σε συγκεκριμένες τροφές και επηρεάζεται από το στρες. Επίσης πολλές έρευνες έχουν γίνει για την χημική σύσταση του εντέρου και τον ρόλο της σεροτονίνης στην σωστή λειτουργία του. Σήμερα είναι καθολικά αποδεκτό πως στις περισσότερες περιπτώσεις το Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου είναι μια ψυχοσωματική ασθένεια.

-Στρες και Σύνδρομο του Ευερέθιστου Εντέρου;
Το στρες ,η έντονη κούραση, ο προβληματισμός, ο θυμός, η συγκίνηση και γενικά οι εναλλαγές στην ψυχολογική διάθεση  μπορούν να προκαλέσουν σπασμούς στο παχύ έντερο ατόμων με ΣΕΕ. Το παχύ έντερο συνδέεται με τον εγκέφαλο μέσω χιλιάδων νεύρων, και όπως η καρδιά και οι πνεύμονες, ελέγχεται από το Αυτόνομο Νευρικό Σύστημα, το οποίο ανταποκρίνεται στο στρες. Στους ασθενείς με ΣΕΕ, το παχύ έντερο ανταποκρίνεται ακόμα και στο παραμικρό στρεσογόνο ερέθισμα.

-Ποία είναι τα συμπτώματα;
Χαρακτηριστικό σύμπτωμα της σπαστικής κολίτιδας είναι τα ξαφνικά φουσκώματα της κοιλιάς που σχεδόν πάντα συνοδεύονται από πόνους που εντοπίζονται στο αριστερό ή δεξιό κάτω μέρος της κοιλιάς. Οι πόνοι μπορεί σπανιότερα να εντοπίζονται στο κέντρο ή να πιάνουν όλη της κοιλιά και συχνά ανακουφίζονται με την αποβολή αερίων. Επιπλέον παρατηρείται δυσκοιλιότητα ή διάρροια και εναλλαγή των δύο καταστάσεων, αίσθημα ατελούς κένωσης και βλέννη στα κόπρανα. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα συμπτώματα προκαλούν έντονη δυσφορία και πόνο, εμποδίζοντας το άτομο να ολοκληρώσει τις συνηθισμένες, καθημερινές του δραστηριότητες, υποβαθμίζοντας έτσι την ποιότητα της ζωής του.

-Αντιμετώπιση
Δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπεία. Συνήθως αντιμετωπίζεται με διαιτητική και φαρμακευτική αγωγή. Πολύ σημαντικό είναι όμως ο ασθενής να υιοθετήσει μακροχρόνια σωστές διατροφικές συνήθειες. Η καλή διατροφή και η καταπολέμηση του στρες είναι τα κλειδιά για την καλή λειτουργία του εντέρου και για καλύτερη ποιότητα ζωής. Κάθε άνθρωπος αντιδρά διαφορετικά σε διαφορετικές τροφές.

Οι παρακάτω τροφές προκαλούν διαταραχές σε ένα μεγάλο αριθμό ατόμων με ΣΕΕ.

Δημητριακά (καλαμπόκι, σιτάρι), 

Γαλακτοκομικά, 

Καφεΐνη (καφές, τσάι, αναψυκτικά), 

Εσπεριδοειδή, 

Κρεμμύδι, 

Τηγανιτά, 

Τεχνητά Γλυκαντικά (σοκολάτες, μπισκότα εμπορίου κλπ)
             

Τρόποι με τους οποίους μπορούμε να κάνουμε πιο ήπια τα συμπτώματα του ΣΕΕ είναι:
*Πίνουμε 8-10 ποτήρια νερό την ημέρα
*Τρώμε πάντα σαλάτα με το μεσημεριανό μας
*Καταναλώνουμε πολλά φρέσκα φρούτα και λαχανικά
*Αντικαθιστούμε όλα τα ανεπεξέργαστα προϊόντα με τα αντίστοιχα ολικής αλέσεως
*Μασάμε καλά το φαγητό μας (18-20 φορές τη μπουκιά)
*Τρώμε σε τακτά χρονικά διαστήματα
*Καταναλώνουμε προβιοτικά προϊόντα (γιαούρτια)
*Αθλούμαστε (το περπάτημα απο

Ανάλογα με τα συμπτώματα που βιώνει ο καθένας, αποφασίζει τι πρέπει να προσθέσει / αφαιρέσει στο διαιτολόγιό του. Γενικά, διάρροια: όχι σε τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες, και δυσκοιλιότητα: ναι σε τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες. Ο καθένας πρέπει να δημιουργήσει μια λίστα με όλα εκείνα τα τρόφιμα, που έχει παρατηρήσει πως τον ενοχλούνε και μια δεύτερη λίστα με τρόφιμα, που δεν τον ενοχλούνε, ώστε να μπορεί να επιλέγει μέσα από αυτές. Το ΣΕΕ επηρεάζει άμεσα την ποιότητα ζωής και μια καλή οργάνωση της διατροφής, κάτι που δεν απαιτεί χρόνο, μπορεί να την βελτιώσει σε σημαντικό βαθμό.

Πτυχιούχος Διαιτολόγος Τζέκος Θωμας

Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση

Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση
        Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι μία συχνή πάθηση του πεπτικού συστήματος. Αυτό που συμβαίνει είναι παλινδρόμηση οξέος από το στομάχι προς τον οισοφάγο.
Το τοίχωμα του στομαχιού είναι έτσι κατασκευασμένο ώστε να μη διαβρώνεται από το οξύ αυτό (που χρησιμεύει στη διάσπαση των τροφών). Όμως ο οισοφάγος δεν έχει προστασία γιά αυτό το οξύ και έτσι ερεθίζεται όταν έρχεται σε επαφή μ' αυτό. Γιά να αποφεύγεται αυτή η επαφή υπάρχει ένας μυς, ο γαστροοισοφαγικός σφιγκτήρας, ο οποίος λειτουργεί σαν βαλβίδα: επιτρέπει τη ροή των τροφών προς το στομάχι αλλά απαγορεύει την παλινδρόμηση γαστρικού οξέος από το στομάχι προς τον οισοφάγο.        Στους ασθενείς που έχουν γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση ο σφιγκτήρας αυτός δεν λειτουργεί σωστά και έτσι το οξύ του στομαχιού παλινδρομεί προς τον οισοφάγο και τον ερεθίζει.

Ποια τα Συμπτώματα

Τα συνηθέστερα συμπτώματα αυτής της πάθησης είναι κάψιμο στο στήθος και αναγωγές τροφής. Το κάψιμο στο στήθος συνήθως εκδηλώνεται στο κέντρο του θώρακα και μερικές φορές ανεβαίνει μέχρι το λαιμό. Κατά την αναγωγή τροφής, περιεχόμενα του στομάχου μαζί με οξύ ανεβαίνουν στο στόμα και δημιουργούν μία άσχημη, ξινή και καυστική γεύση.
Μερικές φορές οι άνθρωποι που έχουν ΓΟΠ έχουν την αίσθηση ότι έχουν πολύ σάλιο στο στόμα τους. Άλλες φορές έχουν την αίσθηση ενός κόμπου στο πίσω μέρος του λαιμού. Τέλος άλλοι άνθρωποι έχουν ένα συνεχή βήχα, πόνο στο λαιμό, βραχνάδα ή και άσθμα (δύσπνοια).


Από τι προκαλείται

Υπάρχουν αρκετοί παράγοντες που μπορεί να συμβάλουν στην ύπαρξη της ΓΟΠ. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε πως δεν είναι απαραίτητο να συνυπάρξουν όλοι μαζί, αλλά και ένας από αυτους είναι αρκετός για να την προκαλέσει.  Μεταξύ άλλων οι πιο σημαντικοί παράγοντες εμφάνισης της ΓΟΠ είναι:
•    Παχυσαρκία
•    Κακή Διατροφή
•    Υπερκατανάλωση Τροφίμων και Αλκοόλ
•    Κήλη του Διαφράγματος
•    Βλάβες του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

Διάγνωση
Η διάγνωσή της πάθησης πρέπει να γίνει με εξετάσεις από γαστρεντερολόγο. Τέτοιες εξετάσεις μπορεί να είναι:
•    Γαστροσκόπηση
•    Οισοφαγοσκόπηση
•    ακτινογραφία του οισοφάγου
•    παρακολούθηση του οισοφαγικού pH
•    σπινθηρογράφημα

Θεραπεία – Διατροφή
Η αλλαγή στον τρόπο ζωής και τις διατροφικές συνήθειες του ασθενούς παίζει καταλυτικό ρόλο στη θεραπεία της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Σε σχέση με την καθημερινότητα συνιστώνται τα ακόλουθα:
•    διακοπή του καπνίσματος
•    ελάττωση του σωματικού βάρους, κυρίως σε παχύσαρκα άτομα
•    αποφυγή των στενών ρούχων (σφικτές ζώνες και παντελόνια, κορσέδες κ.α.) που αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση
•    να αποφεύγει ο ασθενής να σηκώνει βάρη να κάνει κοιλιακούς και να σκύβει
•    καλό είναι να μεσολαβούν 2-3 ώρες μεταξύ του φαγητού και της κατάκλισης
•    αποφυγή άγχους.
•    ανυψώστε το κεφάλι του κρεβατιού 15-20 εκατοστά (αυτό συνήθως επιτυγχάνεται τοποθετώντας ένα βιβλίο κάτω από τα πόδια του κρεβατιού που βρίσκονται προς το κεφάλι)
•    αποφυγή φαρμάκων που επιτείνουν το φαινόμενο, όπως ασπιρίνη, αντιφλεγμονώδη
Σε ό,τι αφορά τις διατροφικές αλλαγές θα πρέπει να αποφεύγονται καταστάσεις που ευνοούν την παλινδρόμηση, όπως:
•    γεύματα σε μεγάλες ποσότητες
•    λιπαρές τροφές. Σε αυτές υπάγονται φαγητά με βούτυρο, σάλτσες με κρέμα γάλακτος, ζαμπόν, πικάντικες σάλτσες, μαγιονέζα, κέτσαπ, μουστάρδα, λιπαρά τυριά, λάδι (σε μεγάλη ποσότητα), μαργαρίνη, μπέικον, γλυκά πλούσια σε λιπαρά,  γλυκά με σιρόπι (του κουταλιού, του ταψιού κ.α.), το μέλι και οι μαρμελάδες
•    τα τηγανητά (τηγανητά τυριά, μπουρεκάκια, πανέ, λουκουμάδες κ.λπ.)
•    οι πίτες και τα παράγωγά τους (κρέπες, μάφινς κ.λπ.)
•    το αυγολέμονο
•    οι σούπες και γενικά τα πολλά υγρά πριν την κατάκλιση.
•    τα αλκοολούχα ή αεριούχα ποτά, ο καφές, οι όξινοι χυμοί φρούτων (σε αυτούς περιλαμβάνεται ο χυμός ντομάτας, λεμονιού, πορτοκαλιού), η μέντα
•    οι σοκολάτες (καθώς περιέχουν βούτυρο πλούσιο σε λιπαρά και πολλές φορές ξηρούς καρπούς)
•    τα πολλά μπαχαρικά
•    τα άγουρα ή ξερά φρούτα
•    η υπερκατανάλωση τα αγγουριών και τα καρπουζιών το καλοκαίρι (περιέχουν μεγάλες ποσότητες νερού και προκαλούν ερυγές).
•    το λάχανο, τα ραπανάκια, τα κάστανα, τα κρεμμύδια, οι πιπεριές, οι μελιτζάνες, όταν αυτά έχουν φέρει ενοχλήσεις

Μια προσεγμένη επιλογή των τροφών και η υιοθέτηση σωστών κανόνων διατροφής μπορεί να συμβάλλει σημαντικά στην ανακούφιση του ασθενούς. Τροφές που μπορούν να καταναλωθούν άφοβα μεταξύ των άλλων είναι και οι ακόλουθες:
•    ζυμαρικά χωρίς να συνοδεύονται από πλούσιες σάλτσες
•    πατάτες βραστές ή φούρνου
•    λαχανικά ψητά (εκτός από τα προαναφερθέντα), με ελαφριά βινεγκρέτ
•    κρέας άπαχο
•    πουλερικά
•    ψάρια (όχι τηγανητά)
•    ρύζι
•    σαλάτες φρέσκιες με λάδι και λίγο ξύδι (ή και καθόλου – εξαρτάται από το άτομο)
•    θαλασσινά
•    όσπρια
•    αφεψήματα βοτάνων (εκτός τσαγιού και μέντας)


Σε πιο σοβαρές καταστάσεις όπου η φαρμακευτική αγωγή είναι απαραίτητη, εκτός από τη διατροφή θα πρέπει να λαμβάνονται και κάποια φάρμακα που θα υποδείξει ο γαστρεντερολόγος. Πολύ συχνά χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης:
•    αντιόξινα, που αντιμετωπίζουν το αίσθημα καύσου («καούρες») και τις ερυγές.
•    αναλγητικά
•    αντιεκκριτικά, που βοηθούν στην έκκριση φυσιολογικών ποσοτήτων γαστρικών υγρών
•    γαστροκινητικά,  που βελτιώνουν την κινητικότητα του στομάχου, άρα και την κένωσή του.

Αν και σε ορισμένες περιπτώσεις τα ευεργετικά αποτελέσματα της αγωγής καθυστερούν να εμφανιστούν, η σωστή θεραπεία της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης συνήθως ανακουφίζει τον ασθενή από τα συμπτώματα της πάθησης. Βέβαια, δεν είναι σπάνιο τα συμπτώματα να επανέλθουν μετά από κάποιο διάστημα.

Πτυχιούχος Διατροφολόγος – Διαιτολόγος
Τζέκος Θωμάς

Πρόληψη της οστεοπόρωσης

Πρόληψη της οστεοπόρωσης: Αυτά που πρέπει να ξέρετε

Η οστεοπόρωση είναι μια ύπουλη ασθένεια. Εξελίσσεται σιωπηλά και ο ασθενής θα το αντιληφθεί όταν είναι πλέον αργά.

Η οστεοπόρωση κάνει τα κόκαλα να είναι λεπτά και αδύνατα. Ο σκελετός χάνει ασβέστιο, η οστική πυκνότητα μειώνεται και τα κόκαλα γίνονται εύθραυστα. Ο κίνδυνος για κατάγματα αυξάνεται σημαντικά. Η σπονδυλική στήλη, οι καρποί και οι αρθρώσεις των μηρών με τη λεκάνη είναι τα μέρη του σκελετού που παρουσιάζουν τα περισσότερα κατάγματα όταν υπάρχει οστεοπόρωση. Η προοδευτική απώλεια των ανόργανων στοιχείων των οστών οδηγεί στην οστεοπόρωση. Η οστεοπόρωση αποτελεί ένα ύπουλο και σοβαρό πρόβλημα που πλήττει όχι μόνο τις γυναίκες αλλά και τους άνδρες. Η οστεοπόρωση προσβάλλει 1 στις 3 γυναίκες και 1 στους 12 άντρες. Μεταξύ των γυναικών που είναι άνω των 50 ετών, το 50% θα παρουσιάσει ένα κάταγμα που έχει σχέση με την οστεοπόρωση, σε κάποια στιγμή της ζωής της. Το ίδιο ισχύει και για το 13% των ανδρών.



H προστασία των οστών σας: Αυτά που πρέπει να κάνετε
Πολλοί πιστεύουν ότι η οστεοπόρωση είναι μια ασθένεια των ηλικιωμένων διότι οι άνθρωποι χάνουν οστική μάζα με την αύξηση της ηλικίας. Όμως οι ειδικοί τονίζουν ότι όσον αφορά τη γένεση της οστεοπόρωσης, η ανάπτυξη των οστών κατά την παιδική και εφηβική ηλικία είναι εξίσου σημαντική όσο η απώλεια της οστικής μάζας. Τα οστά μεγαλώνουν σε μέγεθος και δυναμώνουν κατά την παιδική ηλικία. Η ποιότητα και ποσότητα της οστικής μάζας που θα αποκτηθεί στην παιδική ηλικία, είναι καθοριστικός παράγοντας για την υγεία του σκελετού για όλη τη διάρκεια της ζωής. Όσο περισσότερη οστική μάζα αποκτηθεί κατά την εφηβική ηλικία, τόσο μεγαλύτερη προστασία θα υπάρξει αργότερα στη ζωή εναντίον της απώλειας οστικής πυκνότητας. Η παιδική ηλικία είναι μια κρίσιμη περίοδος για την απόκτηση συνηθειών και τρόπου ζωής που θα συμβάλουν στη διατήρηση μιας καλής υγείας των οστών καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής. Για παράδειγμα το κάπνισμα, που είναι μια συνήθεια που αρχίζει από την παιδική ή εφηβική ηλικία, έχει “δηλητηριώδεις” επιδράσεις όσον αφορά την απόκτηση οστικής μάζας. Η καλή διατροφή είναι καθοριστικής σημασίας για μια κανονική ανάπτυξη. Όλα τα όργανα όπως και τα οστά, χρειάζονται μια ισοζυγισμένη διατροφή, ικανοποιητικές θερμίδες και άλλα θρεπτικά συστατικά για να αναπτυχθούν.
Δυστυχώς δεν είναι όλοι που ακολουθούν μια διατροφή που είναι κατάλληλη για την υγεία των οστών.
Για παράδειγμα έρευνες έχουν δείξει ότι μόνο 25% των αγοριών και 10% των κοριτσιών ηλικίας από 9 έως 17 ετών, παίρνουν μια διατροφή που ικανοποιεί τις καθημερινές ανάγκες του οργανισμού τους σε ασβέστιο.

Για παιδιά από 3 έως 8 ετών, οι καθημερινές ανάγκες σε ασβέστιο είναι 800 mg ημερησίως. Για παιδιά από 9 έως 17 ετών οι καθημερινές ανάγκες σε ασβέστιο ανέρχονται σε 1.300 mg.
Οι ηλικιωμένοι πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στις ανάγκες τους σε ασβέστιο. Με την αύξηση της ηλικίας, χάνουμε ασβέστιο. 

Οι γυναίκες, στα πέντε χρόνια που εγκαθίσταται η εμμηνόπαυση, χάνουν μεγάλες ποσότητες ασβεστίου.Για τους λόγους αυτούς, άνδρες και γυναίκες πρέπει να είναι προσεκτικοί και να προσλαμβάνουν τουλάχιστο 1.000 mg ασβεστίου από τη διατροφή τους καθημερινά.

Το ασβέστιο είναι το σημαντικότερο στοιχείο για να επιτευχθεί η ψηλότερη δυνατή οστική μάζα αλλά και για την πρόληψη και θεραπεία της οστεοπόρωσης.
Η βιταμίνη D είναι αναγκαία για την απορρόφηση του ασβεστίου από τον οργανισμό και για τη διατήρηση της υγείας των οστών.
Η διατροφή των παιδιών σήμερα μπορεί σε πολλές περιπτώσεις να μην τους παρέχει ικανοποιητική ποσότητα ασβεστίου. Επίσης σε χώρες χωρίς ικανοποιητική ηλιοφάνεια που συμβάλλει στη σύνθεση βιταμίνης D από τον οργανισμό, η μη λήψη αρκετής ποσότητας βιταμίνης D από τη διατροφή ή από εμπλουτισμένο γάλα, λειτουργεί αρνητικά για την υγεία του σκελετού.

Οι γονείς αλλά και τα παιδιά μπορούν να ευεργετηθούν, να μεγιστοποιήσουν την απόκτηση οστικής μάζας και να έχουν υγιή οστά εφαρμόζοντας μερικά πράγματα:
•    Να μεριμνούν να λαμβάνουν καθημερινά για όλη τους τη ζωή, την ποσότητα ασβεστίου που χρειάζεται ο οργανισμός τους. Ανάλογα με τη χώρα που ζουν και την ηλιοφάνεια, θα πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο λήψης ή όχι βιταμίνης D
•    Να μεριμνούν να εξασκούν το σώμα τους καθημερινά
•    Να έχουν μια υγιεινή διατροφή και ένα υγιή τρόπο ζωής
Είναι επίσης σημαντικό να τονίσουμε ότι υπάρχουν ομάδες παιδιών και εφήβων που έχουν αυξημένο κίνδυνο για οστικά προβλήματα:
•    Τα παιδιά που γεννήθηκαν πρόωρα και αυτά με χαμηλό βάρος γέννησης, έχουν χαμηλότερη οστική μάζα από την αναμενόμενη
•    Τα παιδιά που παίρνουν φάρμακα όπως τα στεροειδή (όπως η κορτιζόνη, πρεδνιζολόνη, κλπ) είτε από το στόμα είτε εισπνεόμενα για την αντιμετώπιση χρόνιων φλεγμονοδών ασθενειών ή για αναπνευστικά προβλήματα, έχουν αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης
•    Τα παιδιά με χρόνιες παθήσεις του εντέρου, με κοιλιοκάκη, κυστική ίνωση, παρουσιάζουν δυσκολίες στην απορρόφηση από το έντερο των αναγκαίων θρεπτικών στοιχείων για τα οστά
•    Τα κορίτσια εφηβικής ηλικία που έχουν προβλήματα του μηνιαίου κύκλου της περιόδου τους, λόγω έντονης αθλητικής δραστηριότητας, λόγω έντονου αισθηματικού στρες ή λόγω χαμηλού βάρους
Οι ομάδες αυτές των παιδιών και εφήβων, λόγω αυξημένου κινδύνου για οστεοπόρωση, χρειάζονται ιδιαίτερη φροντίδα για αποφυγή οστικών προβλημάτων.


Το ασβέστιο, τα οστά, η οστεοπόρωση και τα κατάγματα
Το ασβέστιο έχει καθοριστικό ρόλο στη δομή και δύναμη των οστών και των δοντιών. Ρυθμίζει πολλές λειτουργίες στον οργανισμό όπως τη μεταφορά των νευρικών μηνυμάτων, τη λειτουργία της καρδίας, τη σύσπαση και χαλάρωση των μυών.
Είναι επίσης απαραίτητο στην πήξη του αίματος και για τη λειτουργία διαφόρων ενζύμων του μεταβολισμού.
Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που συμβάλλουν στη μείωση της απορρόφησης του ασβεστίου όπως η  υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και διατροφή περιέχει πολύ ψηλές ποσότητες φυτικών ινών, περισσότερες από 50 γραμμάρια ημερησίως και η υπερκατανάλωση καφέδων ή καφεϊνούχων ποτών. Πρέπει επίσης να προσθέσουμε ότι τα αναψυκτικά λόγω του ότι περιέχουν φωσφορικά άλατα χωρίς ασβέστιο και όταν καταναλώνονται σε μεγάλες ποσότητες, είναι δυνατόν να μειώνουν το ασβέστιο στον οργανισμό.  Άτομα με πολύ χαμηλό βάρος σώματος ή που δεν ασκούν αρκετά το σώμα τους, κινδυνεύουν από έλλειψη ασβεστίου.  
Η έλλειψη βιταμίνης D, δεν βοηθά στην απορρόφηση ασβεστίου από το έντερο. Σε χώρες που δεν υπάρχει αρκετή ηλιοφάνεια, η σύνθεση της ενεργούς μορφής της βιταμίνης D δεν είναι ικανοποιητική γεγονός που οδηγεί σε μειωμένο ασβέστιο για τις ανάγκες του οργανισμού. 

Οι κυριότερες πηγές ασβεστίου είναι τα τρόφιμα. Είναι προτιμότερο να παίρνουμε το καθημερινό ασβέστιο που χρειαζόμαστε από τη διατροφή μας και να μην καταφεύγουμε σε φαρμακευτικά σκευάσματα ή συμπληρώματα παρά μόνο σε ιδιάζουσες περιπτώσεις.
Τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το γάλα, το γιαούρτι, τα τυριά είναι πλούσια σε ασβέστιο. Ένα φλιτζάνι γάλα περιέχει 300 mg ασβεστίου. Τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά όπως το σπανάκι, το μπρόκολο, τα λάχανα, η σόγια, το τυρί από σόγια, είναι επίσης καλές πηγές ασβεστίου. Ένα φλιτζάνι μαγειρεμένου σπανακιού περιέχει 100 mg ασβεστίου ενώ η ισοδύναμη ποσότητα μπρόκολου περιέχει 45 mg. Τα ψάρια και ιδιαίτερα ο σολομός, οι σαρδέλες ο τόνος, είναι πλούσια σε ασβέστιο. Μισό φλιτζάνι σολομού με κόκαλο σε κονσέρβα, περιέχει 1.160 mg ασβεστίου. Τέλος οι ξηροί καρποί αποτελούν καλές πηγές ασβεστίου. Τα καρύδια, τα αμύγδαλα, το σησάμι όπως επίσης και η ταχίνι περιέχουν ασβέστιο.
Βλέπουμε λοιπόν ότι δεν πρέπει με κανένα λόγο να ξεχνούμε, σε όλες τις ηλικίες, το ασβέστιο. Στην παιδική ηλικία για την ανάπτυξη και στους ενήλικες για την πρόληψη της οστεοπόρωσης, το ασβέστιο είναι απαραίτητο στοιχείο της καθημερινής μας διατροφής.
Οι ηλικιωμένοι πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί διότι κατάγματα από την οστεοπόρωση που επιδεινώνεται λόγω μειωμένου ασβεστίου στον οργανισμό, μπορούν να έχουν σοβαρότατες συνέπειες στη ζωή τους.